Vakantielectuur

Gepost op

Binnenkort vertrekken we op jaarlijkse vakantie. We doen het deze keer in twee etappes. Eerst gaat het richting Zwitserland. Na een kleine week steken we dan verder door naar Toscane. Ook dit jaar dus een verblijf op de agriturismo in Poggibonsi.

Natuurlijk betekent dat ook: op zoek naar geschikte vakantielectuur.  Momenteel staat dit op het lijstje:

American Gods – Neil Gaiman

Volgens mijn kindle heb ik reeds 26% verslonden. Ik ga nog geen oordeel vellen, tot ik dit boek uit heb.

Ravenspur – Conn Iggulden

De laatste in de tetralogie rond de War of the Roses. Deze kwam uit halverwege mei, dus een zeer recent boek. Ik ging volledig op in de vorige episodes, dus ik ben bijzonder benieuwd om te weten hoe het verder vergaat met de House of York. O ja, als je een GRRM fan bent en A Song of Ice and Fire hebt gelezen, dan is deze serie absoluut een aanrader.

Ancillary Justice – Ann Leckie

Okay. Deze is pure science fiction. Het is de eerste episode in een driedelige space opera. De reeks kreeg heel wat positieve kritiek, dus hier wil ik mij wel eens aan wagen.

Sapiens: A brief history of Humankind – Yuval Hoah Harari

Hm. Ik had de sample gelezen en mij lichtjes geërgerd aan de dichterlijke vrijheid van Harari. Ik ben blijkbaar niet de enige. Toch heb ik het boek ineens opgeladen op mijn Kindle. Omdat ik wil weten what the fuzz is all about. Al was het maar omdat hij op het lijstje van Bill Gates staat.

Where Wizards stay up late: the Origins of the Intenet – Matthew Lyon

Deze is non-fiction en een – ietwat droge – vertelling over hoe het Internet ontstond. De sample start het verhaal diep in de jaren ’50 met het ontstaan van ARPA en Sputnik. Het boek dateert wel reeds uit 1996 en Goodreads raadt het mij toch aan dus: lezen maar.

The Big Short: Inside the Doomsday machine – Michael Lewis

Deze gaat over de financiële crisis, de val van de grote banken, de speculatiebubbel,… Het is een non-fictie bestseller een aantal jaren terug. Vorig jaar werd ze verfilmd met Christian Bale, Steve Carell en Ryan Gosling in de hoofdrollen.

En wat lezen jullie zoal deze zomer?

Gepost in Life | Comments Off on Vakantielectuur

Tandarts

Gepost op

Dat het van voor de schouderoperatie geleden was dat ik nog eens op tandartsbezoek ben geweest. Hoog tijd dus voor de jaarlijkse controle. Altijd iets wat ik met een due sense of dread and trepidation tegemoet ga.

Dit jaar had ik bijna een home-run gescoord. Mijn tanden blijken zo goed als gaaf en vertonen quasi geen slijtage. Bijna. Een piepklein beginnend, oppervlakkig gaatje rechtsachter was nefast voor de feestvreugde. De aanslag was zo miniem dat de tandenmeneer meteen besloot de zaak aan te pakken en de boor ter hand te nam.

Nu, sinds jaar en dag probeer ik van de frisdrank af te blijven. En dat helpt volgens mij wel om een goed rapport te krijgen. Mocht er nog iemand twijfelen: Danira en Kobe bewezen onlangs nog wat frisdrank met tanden doet.

Gepost in Life | Comments Off on Tandarts

Inferno

Gepost op

Het was al even geleden dat ik mij nog eens aan Dan Brown had gewaagd. Maar toen ik de trailer zag van de gelijknamige film, bedacht ik me dat ik dit boek nog niet had gelezen.

De premise: Robert Langdon bevindt zich in een staat van amnesie in Firenze.  Als lezer word je dus in medias res gegooid. De eerste hoofdstukken zijn verwarrend. Het gaat van de ene in de andere achtervolgingsscène. Maar snel wordt duidelijk dat Langdon betrokken is in een zaak waarvan een biologisch wapen de inzet is. Rode draad waar Brown het verhaal aan ophangt: Inferno van Dante Alighieri.

Om met de deur in huis te vallen: het is duidelijk dat Brown zijn succesformule van achtervolging rond een spoor van raadsels centraal plaatst en nog wat verder verfijnt. Veel diepgang zit er niet in de personages. Laat staan dat je coherente reacties op de gebeurtenissen die hen overkomen, mag verwachten. Het komt allemaal net te ongeloofwaardig over. Net zoals in de andere Langdon verhalen, kokketeert Brown met zijn kennis over de Italiaanse Renaissance. Alleen lijkt hij deze keer net te ver te gaan. Een uitgebreide tekstuele analyse van Dante’s werk halverwege, spint Brown al te hard uit en breekt de cadans. Ook het einde van het verhaal komt vroeger dan het boek eindigt. De laatste hoofdstukken zijn er eigenlijk te teveel aan.  Bovendien zijn er een aantal losse eindjes waar gewoon geen antwoord op komt.

Nu, ondanks al die minpunten is het geen slecht boek. Browns’ schrijfstijl siert in eenvoud en vlotte leesbaarheid. Het is een pageturner en ik kon het boek bij momenten toch ook maar moeilijk wegleggen. Mijn conclusie: te klasseren onder easy reading.

Gepost in Life | Comments Off on Inferno

Banaan met chocolade

Gepost op

Barbecue weer dus ik ontstak in de voorbije week twee keer het vuur. Gelijk wilden we er een geschikt barbecue dessert bij doen. De klassieker is om schepijs te serveren. Of een fruitcocktail. Maar geen van beiden hadden we in huis om er een treffelijke afsluiter mee te maken. Wel lagen er een paar overrijpe bananen te wachten in de keuken op een geschikte bestemming.. Het is de website van de Appie die ons in de juiste richting stuurde: Banaan met Chocolade.

Met Amaretto, jawel!

Gepost in Life | Comments Off on Banaan met chocolade

Verlengd weekend

Gepost op

Wat doet een mensen op een verlengd weekend?

  • Lezen en relaxen.
  • Het groeifeest van een nichtje uit de schoonfamilie vieren.
  • Klimmen. Véél klimmen.
  • Genieten van het mooie weer.
  • YouTube feeds inhalen
  • Kijken naar documentaires over klimmen.
  • Werk maken van een persoonlijk project waarover binnenkort meer.

En er is nog een heel stuk zaterdag en een volledige zondag te gaan! Yesss.

Gepost in Life | Comments Off on Verlengd weekend

Sushi Yammi Yammi

Gepost op

Vanmorgen kregen we een mailtje in de bus met een fijne tip: in de Overpoort is er een nieuwe all-you-can-eat Sushi place geopend: Yammi Yammi.  Het restaurant had net HLN gehaald. Aangezien mijn bureau nog net niet midden op de Heuvelpoort staat, was het een no-brainer om daar vanmiddag te gaan lunchen.

Lekkere sushi. Maar zeker niet de beste die ik ooit heb gegeten. Die eer gaat naar de sushi die ik in Singapore heb geproefd.  Het aanbod is zeker de moeite: dik 80+ verschillende bundeltjes kan je bestellen. Het is er ook echt wel all-you-can-eat. Het idee is dat je 5 keer kan bestellen. Op een kaartje kruis je dan aan wat je per ronde wil voorgeschoteld krijgen.

Minder aangenaam was dat we een uurtje moesten wachten voor we bediend werden. Veel te druk, personeel dat nog niet gerodeerd was en een bestelsysteem dat iets te complex in elkaar steekt. Werk aan de winkel dus.

In ieder geval moest ik keihard denken aan Jiro’s Dreams of Sushi (2012).

Om-nom-nom.

Gepost in Life | Comments Off on Sushi Yammi Yammi

Dispatches

Gepost op

Buiten de tweedaagse in Frankrijk is dit weekje vakantie voornamelijk er eentje van klussen, bezoekjes en tussendoor rusten. Quite uneventful zoals dat heet.

Du jamais laat ik ooit een terras in bankirai aanleggen. Na verloop van tijd trekt het hout namelijk mos en algen aan. Als het dan eens regent, dan ligt het er spekglad bij. Bovendien is zo’n groen dekwerk niet echt om aan te zien. Hogedrukreiniger dan maar? Vergeet het. Je maakt het hout er mee kapot: het wordt  één veld van gemene splinters. Het enige wat helpt is bruine zeep of javel, een schuurborstel, armsmeer en veel geduld.

Met de trouw van mijn schoonbroer in het verschiet, was ik toe aan een nieuw deftig hemd/das combo.  Ik ga slechts zelden op shopping spree, dus van de gelegenheid maakten we gebruik om meteen ook wat meer mee te grissen:

  • 1 deftig hemd
  • 1 das
  • 3 trendy hemden
  • 1 polo
  • 1 leren broeksriem

Dankzij een actie in de kledingwinkel scoorde ik onverwachts nog eens 20% korting op het geheel. Niet slecht!

Het klimmen loopt lekker. Ik topte een week of twee geleden niveau 6a+ en verbeterde daarmee mijn eigen persoonlijk record. In 2014 behaalde ik mijn brevet KVB2 indoor voorklimmen maar ik heb daar nog niet veel gebruik van kunnen maken. In de laatste weken komen ook de klimsetjes weer terug boven. Heel fijn om dat ook terug te kunnen oefenen.

Morgen nog op familiebezoek. Maandagavond trek ik naar Den Haag voor een vergadering op dinsdag en dan hebben we ook alweer een nieuwe week vlot op gang getrapt.

Gepost in Life | Comments Off on Dispatches

48 uur aan de Opaalkust

Gepost op

Het buitenland, dat klinkt ver, maar eigenlijk ligt het soms dichter bij dan we denken. De Opaalkust ligt praktisch op een steenworp van West-Vlaanderen. Het is een mooie daguitstap.  Omdat ik een weekje vakantie heb, deden we er nu een overnachting in Boulogne-sur-Mer bij.

Het toffe aan Nord-Pas-de-Calais is dat er in de streek bijzonder veel te zien en te doen is, dat het allemaal niet te ver rijden is en dat het roadtrippen door prachtig, glooiende panorama’s is.

Onze trip zag er zo uit:

Dag 1:

  • Stop aan Cap Gris Nez rond de middag. Genieten van de zee, de eerste zon en het uitzicht op de White Cliffs aan de overkant van het kanaal.
  • Bezoek aan Batterie Todt kort na de middag. De Engelsen & Duitsers bestookten elkaar over het kanaal met gigantische artilleriebatterijen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Indrukwekkend museum met militaire parafernalia.
  • Arriveren in Boulogne. Bezoek aan de onderwaterwereld van Nausicaa. Heb je kinderen? Dan is dit een geweldige activiteit. Het puilt er uit van de aquaria met de meest exotische soorten. Toppers zijn de haaien en de krokodillen. Op het einde van het bezoek is er de open tank waar je vriendelijke vissen mag aanraken.
  • Diner. Wij gaan steevast naar Hamiot.
  • Overnachting binnen de remparts van de Ville Fortifiée. Het oude stadscentrum is bijzonder pittoresk en een wandeling meer dan waard.

Dag 2:

  • Stop in Ambleteuse. Het was er wat fris in deze tijd van het jaar. Achter Fort Mahon (ontworpen door Vauban) zaten we uit de wind en konden we, dik ingepakt, toch een uurtje op het strand de eerste voorjaarszon vangen.
  • Lunch in Duinkerken.
  • Bezoek aan het Parc Zoologique. Dit is een klein dierenpark in het midden van een woonwijk. De showtrekker: een bruine beer die blijkbaar mee deed in L’Ours.

 

Advertising: location, location, location

Gepost op

Sinds een aantal jaren zijn de grotere stations uitgerust met LED billboards, geplaatst op strategische plaatsen. Die worden gretig gebruikt door reclamemakers om via bewegende beelden de aandacht te lokken. Doorgaans storen die reclame’s niet echt en af en toe intrigeren ze zelfs.

Op één uitzondering na.

In Gent Sint Pieters hangt er boven de hoofdingang een groot bord in leaderboard formaat. Altijd wordt daar naast producten voor banken ook reclame voor auto’s getoond. Ik denk dat ondertussen zowat alle automerken wel de revue zullen zijn gepasseerd. Nu, ik vind dat het station – symbool bij uitstek voor het openbaar vervoer – de meest foute locatie om (dure) auto’s op een bijzonder in het oog springende wijze aan te prijzen.

Het is een beetje alsof je in de Delhaize aan de kassa’s reclameborden plaatst met spotjes die gelijkaardige producten van de Albert Heijn aanprijzen. Niet echt geloofwaardig dus.

Wat ik me dan afvraag is of men bij de NMBS/Infrabel daar niet af en toe vragen over krijgt. Laat staan zelfs maar bewust is van wat er op die borden allemaal niet wordt aangeprezen.

Gepost in Life | Comments Off on Advertising: location, location, location