Waterlek

Gepost op

De laatste week was een rollercoaster. Tot er een oplossing werd gevonden moest ik de watertoevoer naar mijn appartement afsluiten. In de gang is er een kast met tellers en een paar grote draaiknoppen waarmee ik dat gemakkelijk kan controleren. En dus zat ik meteen ook zonder sanitair. Niet erg praktisch. En dus bracht ik het weekend bdoor bij mijn fantastisch lief, de rest van de werkweek bij mijn ouders.

Maandag betraden de loodgieter en de syndicus het strijdtoneel om allerlei vaststellingen te doen en papieren te regelen. Bleek dus dat er weinig kon gedaan worden verzekeringgewijs. Iets met de blokpolis en potentiële schade aan stukken die al dan niet privatief zijn. Enfin, genoeg stof om hoe dan ook nog eens met de bank te praten. De loodgieter was dan weer slechts 80% zeker dat het aan een verwarmingspijp onder het bad lag. Om het zekere voor het onzekere te nemen besloot hij zo snel mogelijk actie te ondernemen en een offerte voor een volledig nieuwe verwarmingsinstallatie in opbouw.

Woensdag was er dan een nieuwe werkmens van dezelfde loodgietersfirma. Om zeker te zijn dat het wel degelijk lekt waar we denken dat het lekt werd de warm- en koudwatertoevoer doorgesneden en van gevoelige drukmeters voorzien. En meteen bleek dat het probleem zich niet bij de verwarming stelde zoals eerst gedacht… maar bij het koud water!

Hallelujah!

De werkmens heeft dan, met behulp van mijn vader, via een gemeenschappelijke muur met het toilet waar het bad langs de andere kant tegen steunt, met wat wrikken en vechten de oude koperen buis vervangen door een duurzaam, kunstoffen exemplaar. Bij nadere inspectie zat er een duidelijk gat in een de al even duidelijk gecorrodeerde koperen buis.

Na de vervanging leek het euvel verholpen te zijn.

Zonder dat er zich allerlei doemscenario’s voltrokken zoals boren, kappen, badkamers uitkloppen en wat nog.

Nog eens hallelujah!

Ik mag dus mijn pollekens kussen dat ik er vanaf ga komen met een dure loodgietersfactuur die slechts met witte peper zal bestrooid zijn in plaats van met een aftreksel van de Naga Bhut Jolokia.

Waterlek

Gepost op

De vakantie is achter de rug. En in augustus passeerde de elektricien om de vereiste aanpassingen aan de elktriciteit in ze crib uit te voeren. Denk nieuwe zekeringkast, stopcontacten, aardingen,… Er werd een mighty fine job uitgevoerd! En na het betalen van de factuur dacht ik: eindelijk rust. De grootste ellende is achter de rug.

Niet dus.

Woensdagavond werd er aangebeld door de onderbuur. Bleek er water uit hun plafond te gieten. Neen, geen gezellige drup, een stroompje met een gezellige plas onder. In de garage en de bergplaats hieronder bladerde de verf af en stond alles vochtig.

Help!

Direct heb ik de hoofdkraan van mijn appartement afgesloten en de volgende dag de syndicus op de hoogte gebracht en een loodgieter gesommeerd zo snel mogelijk te komen.

De plaats des onheils is namelijk mijn badkamer. En na vakkundig loodgietersonderzoek blijkt het probleem een lekke verwarmingsleiding die onder mijn bad loopt, te zijn. Het bad in kwestie is zo’n kuip die ingemetst zit met zo’n afneembaar luik zodat je eventueel nog de afvoer kunt herstellen. Om dus het acute probleem te verhelpen, moet het bad er dus volledig uit geklopt worden.  Een nieuwe badkamer dus.

Was het dat maar.

Blijkt dat in de jaren ’70 in veel appartementsblokken water- en andere leidingen in de betonplaten werden gegoten. De cement heeft 40 jaar de tijd gehad om de buizen aan te vreten. Na al die tijd is de koper volledig gecorrodeerd waardoor het water in het beton sijpelt. Nu zijn er, voor zover ik kan zeggen, drie opties die mij boven het hoofd hangen:

Optie één bestaat er in om enkel de badkamer en het lek aan te pakken. Gezien de situatie moet dat sowieso gebeuren. Maar gezien dat slechts symptomatisch behandelen is, kan het goed zijn dat volgend jaar er in de keuken of elders iets begeeft. Als je aan dergelijke werken begint, ben je veel beter af om het goed te doen en het volledige sanitair te vernieuwen. Dat brengt me dus bij:

Optie twee ofte het volledig uitkappen van alle leidingen in de vloeren en er nieuwe in de plaats leggen. Dat betekent dus niet alleen een nieuwe badkamer, maar ook nieuwe vloeren. In de keuken en de gang gaat het om tegels. In de slaapkamer om, gelukkig, een oude, goedkope vinyl. Maar de living, tjah, daar heb ik in het voorjaar nog een pak geld geïnvesteerd in een nieuwe kurken vloer. Gelukkig is het klikkurk, maar de uurkost van werkmensen om de vloer te verwijderen en terug te plaatsen is navenant. Als ik zou laten kappen in het beton komen er ook architecten en de hele reutemeteut bij kijken. Kortom: het einde zou zoek zijn. Daarom is er dus:

Optie drie ofte het plaatsen van leidingen in opbouw. Ik laat de oude buizen gewoon zitten waar ze zitten maar via de plinten lopen er nieuwe verwarmingsleidingen. De waterleidingen lopen al in opbouw over het plafond, dus daar is er geen probleem. Er zal nog altijd geboord en geklopt moeten worden. Maar de kosten liggen veel lager. De grote vraag is de loodgieter/aannemer dat wel als een haalbare oplossing zal zien zitten. En de grote vraag blijft of de badkamer er uit moet of niet.

Keuzes dus. Maandag komen de syndicus en de loodgieter om de zaak te bespreken. Dan weet ik meer. En dan is het ook nog een kwestie van waar de verzekering in tussen komt en waar niet. Er moet immers ook een expert langs komen om de zaak te evalueren.

In de tussentijd zit ik hier zonder stromend water. Geen toilet, geen bad, geen afwas, niet koken. Bovendien kan ik de hoofdkraan niet zomaar terug aan zetten. Zelfs niet voor een kattewasje. Tijdens het testen is er water in de elektriciteitsdraden van de onderburen gekomen met een kortsluiting tot gevolg.

Voorlopig wordt het dus deeltijds kamperen bij mijn ouders die hier op vijf minuutjes per fiets wonen. Gelukkig. En er zijn ook veel lieve vrienden die mij een hart onder de riem steken. Waar ik heel dankbaar voor ben.

De komende weken waren al hectisch, maar dat verschuift dus allemaal even naar de achtergrond tot dit opgelost is…

Zucht. Diepe, diepe zucht.

Elentriek

Gepost op

Ik ben dus verhuisd naar ze crib. En we zijn nu bijna twee maanden verder. Hoe het mij bevalt? Super! Geweldig! Maar daar schrijf ik niet over. Zoals dat gaat met vastgoed, zijn er altijd nog extra kosten. En eentje daarvan is de elektriciteit.

Toen ik de zaak overnam wist ik dat er nog een paar opmerkingen rond de elektriciteit waren. Maar zolang de huurster in het pand zat, kon ik er moeilijk een elektricien op af sturen. Toen was er februari en wuifde ik ze gedag. Toen kwamen die twee hectische maanden en moest ik kiezen: elektriciteit, of een nieuwe vloer. Tijd om beiden onder handen te nemen was er niet. Het werd de vloer want het vieze vasttapijt was de échte showstopper voor deze algerische mens.

Wie zegt “Nieuwe vloer”, zegt ook “Plinten” en dus: schilderen. Er werd hier keihard geschilderd en gevloerlegd om zo’n mooie living te krijgen. Maar daarmee was de situatie achter de stopcontacten niet meteen versteld: achter de meeste zit geen aarding! De badkamer en de keuken zijn redelijk op orde, maar ik moet niet proberen om een strijkijzer boven te halen terwijl ik aan het solderen ben met een pizza in mijn oven. Om maar iets te zeggen.  Maar is het überhaupt wel mogelijk om nieuwe kabels te leggen? Ik had al apocalyptische visioenen van hoe men mijn pas geschilderde muren te  muur ging met kilohamers en uit de gaten heelder verlepte, muffige, verstorven kabels zouden storten.

En dus kwam vanavond – eindelijk – de elektriciteitsmens over de vloer. Het verdict: een nieuwe zekeringkast steken met twee differentiëlen, uniforme zekeringen en alles conform moderne tijden en regelgevingen. En, inderdaad, nieuwe kabels waar nodig! Niet dat dat verplicht is, maar ik ga ook niet nalaten om het ineens goed te doen, als het goed kan gedaan worden. Een grondige inspectie langs de stopcontacten later blijkt dat er in de muren gladde plastic PVC buis steekt.  En dat de oude kabels lang niet zo verlept zijn zodat het perfect mogelijk is om nieuwe kabels mét aarding door te trekken! Zonder kapwerken en al! Huzzah!

Een pak van mijn hart dus. Nu is het afwachten tot de offerte. Er werd gerekend op twee mandagen werk. Benieuwd wat dat allemaal gaat mogen kosten…

In rechte lijn

Gepost op

‘t Is de laatste rechte lijn naar de Grote Verhuizing. Deze week heb ik met Electrabel alles geregeld. De gasaansluiting is opgezegd wegens niet langer nodig en de elektriciteit aansluiting is quasi verhuisd. Ik moet zeggen dat de website nog altijd een prul blijft om iets op gedaan te krijgen. Twintig minuten en veel frustratie om te merken dat ik “wegens de geliberaliseerde markt”, geen meterstanden ouder dan zoveel weken kan door geven. (Oké, ik had dat over het hoofd gezien vorige maand.) Gelukkig was het telefonisch een eitje om zoiets op orde te laten brengen.

Ook met de kabel is het een beetje zoeken. De aansluiting in het gebouw is verouderd waardoor Telenet mij niet langer kan bedienen. Elk appartement is serieel aangesloten – een zogenaamd rijgnet – wat het moeilijk maakt om een kwalitatief signaal aan te bieden. De syndicus kon me dat alvast niet vertellen. En de Telenet helpdesk liet me weten dat er niemand in het gebouw bij hen klant was of kon zijn. Dan maar richting Belgacom winkel, een tweetal weken terug. With a due sense of dread and resignation. Blijkt dus dat iedereen bij de blauwe pulletjes aangesloten is. Ik heb me gelijk dan ook maar klant gemaakt. Benieuwd wat dat gaat geven. Volgende week dinsdag, drie dagen na mijn verhuis, verwacht ik een technicus aan mijn deur.

En natuurlijk staat alles hier in Antwerpen in dozen. Eens te meer kan mijn hebben en houden in een paar grote bananendozen. Teken dat ik nog altijd niet veel rommel bijeen heb gespaard doorheen de jaren. En ik ben dan nog van plan om bij het uitpakken een grote vuilzak bij de hand te houden om verder te schiften.

En ondanks het werktuigelijke is er ook wat tijd voor reflectie terwijl ik de laatste week aftel. Veel dingen die ik voor het laatst doe als inwoner van ‘t Stad: de tram ‘s morgens nemen om naar het werk te gaan, met de fiets over de Grote Markt sjeezen, van ma-tu-vu doen op het museumplein,… Het mooie weer gaf me de kans om de laatste dagen in goed gezelschap nog een keer of wat van terrasje te doen ‘s avonds.

Het is hoe dan ook een hoofdstuk dat ik afsluit. Ik spoelde hier aan in 2004 en bijna 8 jaar later trek ik hier voor de tweede keer terug weg. Ik heb hier veel goede en een paar minder goede herinneringen. Ik ben hier aangespoeld door mijn job, en ondanks het op en af pendelen, vind ik wel dat dit mijn tweede thuisstad is geworden. Missen ga ik Antwerpen dus zeker wel. Maar ik verhuis als een rijkere mens terug naar huis. En daar kan ik alleen maar gelukkig om zijn.

Vloer

Gepost op

Schol

Zo. C’est un fait accompli! De vloer ligt er sinds dinsdag. En de Poang draaistoel hebben we gelijk ook al in mekaar gedraaid.

Of zoals er al op Facebook werd geponeerd: Steve Jobs is ook begonnen met enkel een lamp in een lege woonruimte.

Dit weekend werd er voornamelijk ingepakt en klaar gestoomd. Ik leef nu echt tussen de dozen. Het papierwerk doe ik met het verstand op nul. Het blijft immers een lijstje afwerken met, naar mijn gevoel, 1.000 punten die allemaal even veel aandacht vragen.

Ik zal er waarschijnlijk later op terug kijken en zeggen: dat was één van de leukste rollercoaster ritten die ik gemaakt heb. Vooralsnog vind ik het allemaal bijzonder vermoeiend: moest iemand mij nu op een vliegtuig zetten richting tropische bestemming waar een zandstrand, strandzetels en refreshing beverages een hoofdrol spelen: ik zeg geen neen.

Dispatches

Gepost op

Dit weekend werd er gekliederd met verf geschilderd. Het plafond kreeg een tweede laag kalkwit en de muren kregen hun eerste laag bone. Zo tegen het einde van dag, bij het afvegen van het zweets onzes aanschijns, vond ik de living dag en nacht veranderd. Met de lichtere kleuren oogt de ruimte een pak ruimer en frisser. Er wacht nog een weekend met een laatste etappe schilderplezier want de muren moeten nog een tweede laagje krijgen. Daarna wordt die langverwachte vloer geplaatst. Die wordt donderdag geleverd.

Het idee is dat het hoofdstuk living tegen mijn verhuis quasi woonklaar hoort te zijn. Ik zeg quasi want ziet u die ramen? Wel, die horen vervangen te worden door dubbele begelazing. Binnen afzienbare termijn that is. Want er zijn plannen om met het ganse gebouw van gevelrenovatie te doen.

Ja, ik amuseer mij dezer dagen!.

Gepost in zecrib | Reageren uitgeschakeld

Painting on

Gepost op

We zijn ondertussen al weer een stap verder. Er is besloten welke kleurtjes verf er in de condo komen: kalkwit voor het plafond en “bone” voor de muren. Dus, naar de verfhandel op zaterdagmorgen met een lijstje cijfertjes en terug thuis gekomen met 3.5 en 5  liter verf. Voldoende? Neen. Het plafond zuigt serieus wat verf op.  Halverwege werd duidelijk dat er nog meer witte verf nodig zal zijn. Bovendien moet er nog een tweede laag komen. Dat wordt iets voor komende zaterdag. Met een beetje geluk kan ik zondag een begin maken van de muren.

Volgende week wordt de vloer geleverd. En omstreeks deze tijd over twee weken zou ze moeten geplaatst zijn. Ik ben benieuwd naar het eindresultaat!

Ondertussen nadert eind maart met rasse schreden. Ik heb al wat offertes van vrachtwagenverhuurbedrijven (Prachtig woord! zelf uitgevonden! Ja, ik kan dat!) dus dat wordt ook aanstonds vastgelegd.

En ondertussen woon ik nog gewoon in Antwerpen. Hoewel ik volop aan het voorbereiden ben, begint het besef langzaam door te sijpelen dat een aantal oude gewoontes écht wel een einde kennen. Frietjes op maandag van Frituur Kattekwaad bijvoorbeeld. Of rondsjeezen doorheen ‘t Stad op de tram waar je de meest vreemde talen en bonte mensen hoort en ziet. Of met de fiets door Park Spoor Noord rijden op weg naar de klimzaal. Of de maandelijkse twoooze vlak achter de deur.

Ook al zal het deugd doen terug naar plaats van herkomst te trekken, 7 jaar (met onderbreking) in ‘t Stad zullen nog zo meteen niet loslaten!

Dispatches

Gepost op

Wo-how!

We zijn alweer een dikke week verder! Ik wist dat het een week from hell ging worden. Agendair dan, want zowat alles kwam opeens samen. Typisch.

Er is les gegeven aan de Hogeschool Gent. Twee dagen gastcollege. Op mijn kaartje staat namelijk dat ik trainer ben. En dus sta ik geregeld voor een groep mensen. Meestal zijn dat IT’ers, bedrijfsmensen,… maar een groep studenten op eigen terrein, da’s eens iets anders. Het werden twee dagen oefeningen met veel vragen, ontdekken, lachen, zweten, fronsen en what-not. Jaja, les geven, ik doe dat graag.

Er werd een identiteitskaart opgehaald! Eindelijk. Donderdagavond mocht ik een uurtje op het districtshuis de wachtzaal frequenteren, maar uiteindelijk heb ik dan toch een nieuw stuk groen plastic met een updated foto gekregen. Oef!

Woensdag was er algemene vergadering van Jeugdhuis Comma. (Het meest geniale jeugdhuis van Vlaanderen… ahum!) Ik ben er officieel benoemd tot penningmeester. Tijd voor het echte werk dus.

Dit weekend moest de vloer in mijn appartement er aan geloven. Het vieze tapijt hebben we er op een paar uurtjes tijd uitgehaald en de plintjes werden met veel plezier afgebroken. Een tripje naar de Brico leverde me een nieuw bréékijzer, een kilohamer, stanleymes, plamuurmes en handschoenen op. Jawel, boys and toys! Ik heb tot nu toe nog geen grote alaambak verzameld, maar zo de gedachte van een vers breekijzer mét tien jaar garantie in mijn bezit te hebben, dat zorgt toch wel voor een kleine testosteronstoot.

Er is na een rustpauze beslist om toch te schilderen in de komende weken, op het plafond zit een lelijke driehoekige vlek, achtergelaten door een oude luchter, en de zwarte strepen op de muur van het meubilair van de huurster doen net iets té veel pijn aan mijn ogen.

Er werd gekookt. Véél gekookt dit weekend. Er was een kookles waar weer allerlei lekkers werd geproduceerd: een wortelsoepje met kerrie, fricassée van kip en oliebollen met crême brulée. Gisteren werd het de spaghetti met pancetta en kersttomaatjes van de Jerre. En vanmorgen was er een uitgebreide brunch met ontbijtspek, eitjes en broodjes uit de oven! Mjam!

Geen wonder dat het vandaag voornamelijk lummelen werd! Heerlijk niks doen! Klaar om morgen terug de nieuwe week met volle moed aan te vatten! Go!

 

Van vloeren en meubels

Gepost op

De eigenaars van de meubels kwamen vandaag op bezoek. En in één moeite hadden ze volk mee dat het wel zag zitten om drie kasten, het bed met bijhorende nachttafeltjes, een marmeren tafel en matching stoelen mee te nemen. En zo geschiede. Mijn appartement is nu werkelijk leeg. Maagdelijk canvas om van te beginnen als ik zo lyrisch mag zijn.

Verder zag ik vandaag ook de meneer van de vloeren. Blijkt dat er wat kinken uit kabels moeten worden gehaald. Knopen doorgehakt en zo. Met betrekking tot de plinten bijvoorbeeld. De muren zijn behangen en daarna beschilderd. En dat behang komt aan de huidige plinten. Maar de plintjes die ik eerst op het oog had zijn een stuk lager dan het papier. Probleem want zo krijg je een lelijke streep onbewerkte muur. Dus de bestelbon moeten aanpassen naar hogere plinten. Nog minder leuk nieuws: blijkt dat de sales man de ruimte verkeerd te hebben ingeschat. Als in: kleiner dan het eigenlijk is, wat dus een hogere eindfactuur zal opleveren. Niet dat er zwaar met de budgettaire potten wordt gesmeten, maar ook niet echt wat heet een aangename verrassing.

En zo staat er op de todo lijst een nieuw puntje te blinken: een vies tapijt afsteken en omzichtig plintjes ontmantelen.

Ze crib

Gepost op

En zo verkeer ik sinds woensdag in het bezit van de sleutels van ze crib! Even een sneak peek…

Geschoten met mijn slimme foon in minder dan ideale lichtomstandigheden. Let op het vaalwitte tapijt in de living dat geen lang leven meer is beschoren. Daar komt dus een nieuwe vloer. Ik overweeg schilderwerken. Hoewel, de living is nog niet zo heel erg lang geleden voorzien van een verfkleur die de ogen geen pijn doet.

De keuken is goed onderhouden. De Bosch oven mag dan wel een paar generaties oud zijn, dankzij het goede onderhoud in het laatste decennium kan dat zeker nog een tijdlang mee. Hoe dan ook, de keuken op zijn geheel verdient op tijd en stond ook een make over.

En nu stapje per beetje alles woonklaar maken.

O ja, de afgrijselijke marmeren tafel en bijhorende stoelen verdwijnen aanstonds. De vorige eigenaar hoort die nog te komen ophalen.

Dat gaat hier vooruit

Gepost op

En zo werden de afgelopen tien dagen een rollercoaster. Het battleplan voor de komende weken begint vorm te krijgen. Op woensdag krijg ik namelijk de sleutel en schrap ik “huisbaas” uit mijn titel. Vanaf nu kan het echte werk beginnen.

Qua verbouwingswerken valt alles wel mee. Het idee is om een nieuwe vloer in de living te leggen, dubbel glas te steken, en te schilderen. Niet noodzakelijk in die volgorde, uiteraard. De vloer is al zo’n beetje beslist. Momenteel ligt er een soort vieze vasttapijt. Niet goed voor een algerische mens zoals ik. En dus komt er een kurken vloer. Een matching kleurtje voor de muren, dat wordt in de komende dagen beslist. En dan zijn er nog de ramen waar ik offertes voor moet opvragen.

Dat zijn zo de meest dringende kosten. Wanneer ik verhuisd ben, word het opnieuw budgetteren geblazen. Een deel van mijn IKEA meubels – waaronder mijn slaapkamer – heeft al wat kilometers in een verhuiswagen gezien. En dat heeft zo zijn sporen nagelaten. Ik heb er, terug in 2005, ook niet het duurste aangeschaft. Een aantal dingen zijn dus drrrringend aan vervanging toe.

En dan is er nog het verhuizen zelf. Gelukkig heb ik na een aantal keer alles zelf te regelen een draaiboek van wat ik zoal moet doen. Transport regelen, inpakken, telecom en elektriciteit regelen. Afin, the whole nine yards.

Dat het spannende weken gaan worden!