Jawel, het aftellen is begonnen. Ik heb vandaag mijn aangetekende brief gestuurd richting huisbazin. Als alles goed loopt, hoop ik rond begin oktober effectief mijn hebben en houden terug good ol’ Antwerp te hebben. (0)

Gezocht: nieuwe woonst

Gepost op door Matthias

Ondertussen pendel ik reeds een dik half jaar dagelijks tussen de woonst in Leuven en de dagtaak in Antwerpen. En in het weekend trek ik richting Brugge.  U zal wel zeggen: “Is dat niet heel erg vermoeiend?”. Ja, dat is vermoeiend.

En dus wil ik daar iets aan veranderen. Door terug naar Antwerpen te verhuizen. Concreet betekent dat dat de jacht op de ideale woonst open is verklaard. En u kan mij daar zelfs bij helpen!

Wat zoek ik?

Een onbemeubeld appartement in Antwerpen (Centrum of Berchem).  Bij voorkeur niet al te ver van het station. Of toch vlotjes bereikbaar met openbaar vervoer. Verder beschik ik reeds over meubelen (kasten, tafels, zetels,…) dus studio’s met de bewoonbare oppervlakte van een postzegel vallen af.

Het plan is om effectief verhuizen in de loop van juni – augustus.

Uiteraard hou ik de grote immo websites e.d.m. in het oog, maar bloglezers uit Antwerpen die tips, voorstellen en suggesties hebben: drop me a line op matthias at netsensei dot nl.  U kan me eveneens helpen door de boodschap ook onder uw ongetwijfeld rijke vriendenkring te verspreiden.

Te huur

Gepost op door Matthias

Ach ja. Nu ik verkas naar Leuven, komt er in Antwerpen een studio op de vastgoedmarkt. Ik heb woensdag mijn huisbaas op de hoogte gebracht. Vrijdag ben ik de reservesleutel bij hem gaan droppen zodat hij potentiële huurkandidaten een Grand Tour kan geven. Hij wist mij te vertellen dat hij al een kandidaat had. Mooi!

In ieder geval, mocht het iemand interesseren, een beetje reclame.

Wat? Een studio, 45 vierkante meter groot. Eén grote ruimte met een aparte badkamer. Voorzien van water, CV (gas), elektriciteit en kabelaansluiting. Dubbele beglazing en planché vloer. Er is ook een kitchenette met gootsteen, 2 kookplaten, koelkast en microgolfoven. Verder is het geheel onbemeubeld.

Waar? In hartje 2000. Meer bepaald de Verbondstraat. Op het Zuid dus, vlak aan het Museum voor Schone Kunsten. Er is op de Leien (nog geen 300 meter) een tram/bushalte. Je staat op 15 à 20 minuutjes aan de De Keyserlei/Meir.

Quanta costa? 420 euro per maand. Meer details vind je hier.

En op mijn Flickrding vind je ook nog wat foto’s.

Wie toevallig op zoek is of iemand kent die op zoek is naar een woonst in Antwerpen: neem dan snel contact op met mijn huisbaas!

Wat Tom dus zei: veel volk, veel drukte, toch een paar dingen gezien om te onthouden maar na ca 2,5 uur hielden we het toch voor bekeken. (5)

Fotolog Friday

Gepost op door Matthias

Oké. Fotolog friday. Ik ben een beetje in de knoei geraakt met snel-snel foto’s afhalen op mijn laatste werkdag. Ik heb van vrijdag zelf ook maar bitter weinig foto’s kunnen maken aangezien ik zoveel te doen heb. Gelukkig had ik mijn camera de rest van de week wel bij de hand…

Felixarchief Felixarchief Vibes

Felixarchief Felixarchief

Felixarchief Felixarchief Felixarchief

Felixarchief Felixarchief

Vibes Vibes

Coiffure

Gepost op door Matthias

Help! Ik was dus van plan om deze week even bij mijn kapper binnen te steken. Reeds 2 decennia ga ik om de zoveel weken bij dezelfde coiffeur voor een eenvoudige coupe casserolle. Alleen, sinds ik in Antwerpen resideer ben ik verplicht om ‘s zaterdags een gaatje in de planning te voorzien voor een kappersbeurt. Niet eenvoudig want de zaak durft al eens afgeladen te zitten. Zoals nu. Een week voor Pasen. En ik had het kunnen weten.

Het gevolg is dat mijn manen vrij lang aan het worden zijn en hier en daar toch eens mogen worden bijgetrimd. Liefst deze week.

Ik zoek dus een (heren)kapper in Antwerpen. Iemand die mij er een goede kan aanraden? (Hermaaaaan!)

Ik vraag eigenlijk niet veel: kort, proper en vooral makkelijk te onderhouden. Niet dat het nu coupe militaire of zo moet zijn. Maar ingewikkelde constructies die elke morgen een uur onderhoud met brushing, gels en watnogallemaal vragen, daar moet je bij mij niet mee afkomen.

Ik sta open voor suggesties…

Jogger

Gepost op door Matthias

Eens in de week trekt hij zijn ietwat versleten sportschoenen aan. Dan gaat hij lopen. Langs het water, langs de ondergaande zon. Terwijl vlakbij de stad in de verte voorbij raast, glijdt hij in het ritme dat hem zo vertrouwd is.

Nu eens passeert hij voorbij wagens die al een eeuwigheid lijken geparkeerd te zijn op de oude, verweerde kasseien. Dan weer kruist hij een eenzame wandelaar die, sigaar in de mondhoek en diep verzonken in de kraag van zijn jas, de spaniel van het bazinnetje uitlaat. Zijn enige metgezel zijn de condenswolkjes van zijn warme adem. En de rust waaraan hij zich na een lang werkdag eindelijk kan overgeven.

Opeens merkt hij dat hij niet alleen is. Een paar meter voor hem jogt er een meisje. De witte dopjes van haar iPod steken af tegen haar donker haar dat meebeweegt op haar gelijke tred. Haar slanke lijn gaat wat verloren in een iets te grote donkerblauwe training. Haar verschijning doet hem uit tempo raken en onwillekeurig versnellen. Even maar want hij zou ze zo voorbijsteken. Dat wil hij niet. Nog niet. Hij begint het meisje traag maar zeker in te halen. Het valt hem op dat ze nagelnieuwe nikes draagt.

Ook zij blaast wolkjes. Haar voorhoofd glimt en haar rode wangen verraden de inspanning die ze levert. Op gelijke hoogte durft hij het aan even opzij te kijken. Zij wordt er zich van bewust dat ze niet alleen loopt. Ze kijkt hem een tikje verrast, een tikje nieuwsgierig recht in de ogen. Ze houdt haar hoofd even schuin ter begroeting en glimlacht. Hij lacht terug. Samen joggen ze zo even verder.

Al snel vertraagt ze om de stad terug in te draaien. Hij loopt nog even verder met het beeld van haar donkerbruine ogen. Dan wordt hij zich bewust van zijn hartslagmeter die hem aanmaant om het rustiger aan te doen. Tijd om rechtsomkeer te maken.

Thuis neemt hij een douche, eet iets en zet zich in de zetel met een appel. Hij kijkt even naar zijn loopschoenen in de hoek en betrapt er zich op dat hij al stiekem naar morgen verlangt. Naar het moment waarop hij ze weer mag aantrekken.

Herman, gij snoodaard! Stiekem onze ad hoc stadswandeling tracken met de gps! trrr… (2)

Dagje Antwerpen

Gepost op door Matthias

Gisteren was ik met kameraad Twanne een dagje in ‘t Stad. Ik had hem beloofd om samen eens op fotouitstap te trekken. Dus trokken we voorzien van vier toestellen (mijn D50, zijn D70 en nog twee analoge Praktica toestelletjes) richting Antwerpen. Onze tocht bracht ons van de Mediamarkt (als kinderen in een speelgoedwinkel, ja!) naar het werk, het eilandje, de kerstmarkt, de stadsfeestzaal (Saturn, Saturn, Saturn!!) en nog veel meer. Heel wat weer bijgeleerd trouwens.

Het resultaat vind je in onderstaande set.

Het Eilandje

Shoppen

Gepost op door Matthias

Het kan dus. Twee mannen die zonder vrouwelijke begeleiding gaan shoppen. In hartje Antwerpen nog wel. Dat gebeurde dus gisterenmiddag. Kameraad B. had een nieuwjaarskostuum van doen en ik wilde gewoon wat propere dingen scoren. Dus trokken we vol goede moed richting Meir.

Alleen, kledingsadvies op zelfstandige basis geven heb ik nog nooit écht gedaan. Ik zou moeten betrouwen op de jaren ‘ervaring’ die ik had opgebouwd toen ik, meer dan mij lief was, allerhande kledingswinkels werd binnengesleurd en pashokjes met stapels artikelen werd ingeduwd.

Nu is het zo dat ons mannelijk instinct vrij snel in actie trad. Je neemt iets uit het rek, je beschouwt het kritisch en neemt het mee waarna al snel de nood vervalt om ook nog andere dingen gelijk uit te proberen. Bovendien viert onzekerheid hoogtij: hoe fout is de combinatie die je vast hebt? Passen de kleuren? Is het wel het juiste model? Mag het een maatje meer of minder zijn? Zal het wel passen bij het jasje dat je natuurlijk niet bij hebt? Stress mensen, stress! Want als je mening wordt gevraagd, wil je toch niet het foute advies geven. En terwijl je staat te wachten bij de pashokjes heb je het gevoel dat je door de aanwezige dames ook nog eens zelf wordt getaxeerd.

Zo eindigde B. al snel met een donkere broek, bordeaux hemd en lichte pull. Vraag was natuurlijk of de keuze de test van zijn wederhelft zou doorstaan die avond. Gelukkig was dat het geval. Blijkbaar viel het al bij al wel mee. Oef! Ik ben blijkbaar toch geen zo’n slechte raadgever als ik vreesde te zijn. De jeansbroek en de twee nieuwe hemden die ik in de Celio heb gekocht zullen dan ook wel geen absolute ramp zijn.

De vele verafschuwde strooptochten tijdens de solden uit het verleden hebben mij dan iets onverwachts bijgebracht: een zeker gevoel om vrij aanvaardbare kledingkeuzes te maken.