Geheugenkaartje

Gepost op door Matthias

Niets zo onbetrouwbaar als een geheugenkaartje. Zo denk ik er nu even over. Gisteren hebben we met het werk twee vertrekkende collega’s gevierd in een kelderzaaltje dat we voor de gelegenheid hadden afgehuurd. Ik had gelijk mijn camera meegenomen. Op het einde van de avond had ik 174 foto’s. In JPEG en in RAW.

Maaarrrr…

Toen ik vanmorgen de foto’s op mijn pc wilde gooien bleek en en ander grondig fout te zitten. Ik kon van slechts welgeteld 48 foto’s zowel de RAW als de JPEG versie overzetten. Van 65 heb ik enkel de JPEG versie en de laatste 61 werden zelfs carrément geweigerd.

Argh!

Nog pijnlijker want het zaaltje in kwestie was een donkere bedoening met blacklights en al. Ik had mijn 50mm prime opgeschroefd en foto’s vol op f1.8 met ruime belichtingstijd gemaakt om toch genoeg licht te hebben. Met de RAW versie zou ik dan wel het laatste eindje in Lightroom wel kunnen dichtroeien. Mis poes. Met JPEG foto’s zit er zo weinig rek op en wordt het meteen een heel knoeiwerk met curves en niveaus om er nog enigszins iets treffelijks uit te halen. Met mijn strenge selectiecriteria heb ik op dit moment bewerkte 13 foto’s. Pft.

Nu. Beste lazyweb: Wie heeft er toevallig weet van tooltjes om foto’s van corrupte geheugenkaartjes te redden? Who can save the day?

Open/closed NMBS?

Gepost op door Matthias

Onlangs nog bedacht ik mij hoe handig het wel niet zou zijn als de NMBS – of beter: het achterliggende HAFAS – een open API zou voorzien naast haar website. Zo kunnen anderen leuke toepassinkjes ontwikkelen. Wat zou het leuk zijn om via Twitter treininfo te kunnen opvragen. Afin, de mogelijkheden zijn eindeloos. Anderen hebben immers bewezen: als je over interessante data beschikt en je zet de deur op een gecontroleerde kier open, dan kan dat leiden tot hoogst innovatieve toepassingen.

Helaas, driewerf helaas.

Vandaag lees ik op De Standaard online dat de NMBS in zee zou gaan met Microsoft om ‘gepersonaliseerde reizigersinformatie’ ter beschikking te stellen.

Daarnaast kondigde hij ook een testproject in samenwerking met de NMBS aan. Het is de bedoeling om gebruikers van WindowsLive toepassingen, zoals Hotmail en MSN, te verwittigen als er problemen zijn met hun treinverbinding.

Volgens Descheemaecker zal de informatie toegankelijk zijn via alle toestellen die Windows Live ondersteunen. Dat kunnen klassieke laptops zijn, maar ook sommige types pda’s of smartphones.

Compléét het tegenovergestelde. Immers, het raadplegen van de data is niet vrijblijvend: je moét een Windows Live account hebben en daar de nodige propriëtaire spullen voor installeren. MSN en Hotmail zijn immers notoire gesloten toepassingen. Ik durf te wedden dat een open api gebaseerd op open standaarden zodat anderen zelf leuke mash-ups en applicaties kunnen ontwikkelen helemaal out of the question zal zijn. Concreet denk ik dan meteen aan bijvoorbeeld de iPhone waarop diezelfde informatie moeilijker te raadplegen zal zijn. Microsoft krijgt hiermee weer een troef in handen om de betrekkelijke meerwaarde van zijn eigen – eerlijk gezegd beschamend belabberde – producten.

Op zich zou ik zo hard niet fulmineren tegen een dergelijke overeenkomst als de NMBS een volledig privé onderneming zou zijn geweest. Maar dat is ze nu eenmaal niet. Het gaat om een bedrijf van openbaar nut. Deels geprivatiseerd maar nog altijd met de wortels in de publieke sector geënt. Waarbij een deel gefinancierd wordt door belastingsgeld. Een dergelijke overeenkomst is in mijn ogen een schoolvoorbeeld van hoe een stuk publieke dienstverlening wordt misbruikt in een vorm van concurrentievervalsing. Zelf ben ik van mening dat dit soort door een publieke overheid gefinancierde databronnen juist bij uitstek open en vrij toegankelijk zouden moeten zijn.

En dan zeggen dat diezelfde federale overheid bij monde van fedict digitale informatie juist toegankelijker wil maken voor de burger! Wel, good going! Ik mag van harte hopen dat hierover ooit een parlementaire vraag wordt gesteld.

Hah! Het LCL datacenter in Diegem ligt plat. Dat betekent dat ongeveer zowat alle hardware van Combell en het halve Belgische Interwebs sinds vanmiddag onbereikbaar is. Aangezien ik mij uitgeef voor ollander en mijn site boven de moerdijk wordt gehost, heb ik er geen last van. Ondertussen lossen de problemen zich zo zoetjesaan op. Ach, once in a blue moon… (3)
Zo veel tijd heeft het mij vanmiddag gekost om tickets voor dEUS in MaZ@Brugge te scoren. Ticketingwebsites vind ik écht wel voos. Constant op F5 rammen, ‘verbinding verbroken’ meldingen,… Enfin, de aanhouder wint zullen we maar zeggen. Frustratie! (2)
Een milde voorjaarsdepressie. Daar heb ik dus, naar jaarlijkse gewoonte, de laatste dagen wat last van. En dus loop ik er niet altijd helemaal bij met mijn gedachten. Ach, even uitzitten en ook dat komt wel goed. (6)
Hm. Windows heeft hier weer eens de pijp aan maarten gegeven. Mijn grootste ergernis blijft dat een OS er niet in slaagt zichzelf proper te houden door overbodige dumps, installatiebestanden, systeemherstelpunten, bibliotheken,… gewoon op te ruimen. (3)

Guess I’m doing fine

Gepost op door Matthias

De Kerst en Nieuw is voor de meeste mensen een periode van vrede, cadeautjes, familie,… Ten huize van is het traditioneel ook een periode waarin we meteen al een kleine portie rampspoed krijgen voorgeschoteld. Meestal gaat het om kleine dingen: een mislukt kerstmaal of zo. Afgewisseld met kleine ongevallen of zieken. Soms valt het al eens iets zwaarder uit. Ons huis dat net niet in de as werd gelegd op kerstdag 2001 door een geïmplodeerd TV toestel bijvoorbeeld. Ik bekijk het wat laconiek: wat we in de eerste dagen van het jaar te verwerken krijgen, daar zijn we voor behoed de rest van het jaar.

Dit jaar verliep het nochtans allemaal positief. Geslaagde feesten en geen noemenswaardige problemen. Ook oudejaar verliep in een fijne sfeer. We zouden dus 2008 behouden kunnen beginnen.

Of toch niet.

Bij het ontwaken op 1 januari 2008 werd ik meteen geconfronteerd met de keiharde realiteit: hondsziek! Ik had de avond voordien niet overdreven. Mijn weerstand moet in de laatste dagen van 2007 een flinke knauw hebben gekregen en één of ander beestje heeft zich meester van mijn lijf gemaakt. Ik heb gisterenmiddag met koortsvlagen en hoofdpijn in mijn bed doorgebracht.

Kers op de taart was wel toen ik gisterenavond rond half elf uit mijn koorstdelirium werd geschreeuwd door mijn broer: uit mijn plafond was er een stroompje water beginnen lekken. En nog niet eens zo’n klein beetje want er stond al een flinke plas water naast mijn bed. In allerijl werden er emmers en dweilen aangerukt en stonden we met kasten, boeken en curverboxen te sleuren. Gelukkig vonden we een loodgieter bereid om ons uit de nood te helpen. Nu blijkt de boiler op de zolder het te hebben begeven. Letterlijk. Voorlopig zitten we zonder warm water en mogen onze vrienden van de verzekering weer eens in actie schieten. Verder heb ik de komende dagen flink wat werk om het slagveld wat op te ruimen. Maar eerst verder uitzieken.

Ik houd hier en nu vast aan mijn boutade: als ik alle miserie voor 2008 reeds gehad heb, dan kan dit niet anders dan een superjaar worden.

Wij danken u voor uw begrip

Gepost op door Matthias

Hoewel de nieuwe dienstregeling sinds zondag reeds in voege is, mocht ik er vandaag voor het eerst van smaken. De nieuwe uurtabellen beloven ons meer treinen naar onze bestemming, betere spreiding en kortere reistijden. Alles in het teken van efficiëntie dus.

Momenteel betekent dat dat mijn trein Antwerpen-Centraal een twintigtal minuutjes vroeger verlaat. Dat houdt dus een spurtje trekken naar het station in. De NMBS scoort alvast een punt omdat ze zo aan mijn conditie denkt. Bon, om 17u15 nog geen trein, om 17u20 ook niet, om 17u22 – het vertrekuur – absolute stilte op het spoor, om 17u27 bolden de acht rijtuigen van de IC trein rustig langs een perron volgestouwd met wachtende pendelaars. Tien minuten later, 17u37, vertrok de trein dan toch richting Oostende. Hoera! Toch drie minuten vroeger vertrokken in vergelijking met de oude dienstregeling!

Met een slakkegangetje ging het richting Sint-Niklaas om zo rond Antwerpen-Zuid stil te vallen. Tiens, ging die halte niet worden afgeschaft? Blijkbaar dus wel want al snel kregen we via de krakende intercom te horen: “Tengevolge van rode seinen kan de trein niet doorrijden en loopt hierdoor vertraging op. Wij danken u voor uw begrip.” (heerlijk toch, die formele NMBS lingo) Hm. Na nog eens vijftien minuten (18u05 ondertussen) bolden we langzaam de tunnel onder de Schelde in. Eenmaal die gepasseerd: weer oponthoud. “Tengevolge een defect rijtuig op ons spoor zal onze trein vertraging oplopen. Wij danken u voor uw begrip.” Grr. Nog eens goed tien minuten later, 18u15, zetten we éindelijk aan richting Sint-Niklaas. Vanaf dan liep het vrij vlotjes.

Met goed 50 minuten vertraging arriveerde ik in Brugge, dodelijk verveeld (hoe snel kan je de sudoku in de Metro invullen?) en met vreselijke honger, rond 19u30. In de oude dienstregeling was dat 19u07, in de nieuwe zou dat 18u40 moeten zijn! Van deur tot deur, Antwerpen – Brugge, was ik vandaag dus een dikke drie uur onderweg.

Morgen stuur ik een mailtje naar de ombudsman. Ik mag dan tegenwoordig al niet vaak meer gebruik maken van de trein (twee tot drie dagen per week) maar dat men vlak voor Brugge bij het melden van de vertraging nog durfde ‘te danken voor het begrip’ is er voor mij eigenlijk wat over.

Nu ja, gelukkig denkt de NMBS ook aan mijn nachtrust want ik mag morgen 15 minuten langer in bed blijven liggen! Hoezee!

Ubuntu woes

Gepost op door Matthias

Beste lazyweb,

Iemand die met volgend probleem wordt geconfronteerd?

Ik probeer ubuntu te installeren op twee ext3 geherformatteerde partities waar voorheen reeds een ubuntu installatie heeft gestaan (don’t ask). De live cd van Gutsy boot mooi op en ik krijg de aalgladde gnome live sessie te zien. Ik klik op het ‘install’ icoontje waarna ubiquity opstart om de installatie te begeleiden. Het kiezen van een taal (stap één), een tijdzone (stap twee) en de layout van mijn toestenbord (stap drie) zijn geen probleem.

Stap vier, het opstarten van de partitioner om aan te geven op welke partities ubuntu moet worden geïnstalleerd loopt totaal de mist in. Ik krijg een progressbar die aangeeft dat de boel wordt gescanned. Eénmaal op 100% verdwijnt de balk en verandert mijn muispointer in het ‘zandloper’ equivalent voor Ubuntu. Verder gebeurt er niets. Geen enkele activititeit. Ik kan perfect andere applicaties openen maar ubiquity lijkt er de brui aan te geven. Gevolg: geen installatie van ubuntu.

Bijzonder vervelend eigenlijk. Het gaat om een oudere machine (AMD1800XP met een el cheapo moederbord en dito grafische kaart). Ik heb het trouwens ook geprobeerd op een Dell laptop maar dat kreeg ik exact hetzelfde gedrag.

Ik vraag mij dus af of er nog mensen zijn die met dit probleem worden geconfronteerd. Zo ja, hoe hebben jullie dit opgelost?

Allemaal kapoet

Gepost op door Matthias

Een ongeluk komt nooit alleen. Rijd ik op woensdagavond, Halloween, de achterband van mijn fiets lek ergens in suburbia, gisteren kwam er dan weer een barst in het schermpje van mijn gsm!

De fietsenmaker bleek vandaag gesloten te zijn, dus ging het maar richting Belcompany in ‘t stadje. Eerste vraag: dekt de garantie gebroken schermpjes? Standaard niet, moest de toonbankmens mij teleurstellen. ‘Gelukkig’ had ik bij de aanschaf, dik zes maanden geleden, een extra verzekering genomen om dit soort onverkwikkelijkheden te dekken. Ik betaal wel per kwartaal een beperkte premie, maar bij problemen zou ik mij kunnen bedienen van een excellente service. Althans, zo werd mij beloofd.

Vandaag mocht ik proeven van support na aankoop. Mijn gsm werd meteen gedemonteerd, in een zakje gestoken en weggeborgen onder de toonbank. Ik kreeg prompt ook een vervanggsm gepresenteerd: het is een nokia 3310 of zo geworden. Je weet wel: die standaard paars-blauwe bakjes waar praktisch iedereen vijf jaar geleden mee rondliep. Ik veronderstel dat het tegenwoordig fashionable is geworden om met retro-elektronica rond te lopen. In ieder geval mag ik de komende vier weken van het old school gevoel genieten.

Tenslotte bleek dat de verkoper nog het meeste werk had met het volbrengen van de nodige formaliteiten en administratie. Nu maar hopen dat ik mijn toestel binnen redelijke termijn terug zal zien.

Intel only

Gepost op door Matthias

Oeh! Dank zij Koen werd ik geattendeerd op het bestaan van Instantbird. Schone software lijkt me: een multi-protocol IM pakket gebaseerd op het Mozilla XULRunner framework en libpurple van Pidgin. Bovendien ook nog eens open source! Weliswaar is het project nog flink groen achter de oren en zitten ze nog maar aan versie 0 punt en een klets.

Mooier vond ik dat er ook – for a change – OSX binaries voorzien zijn! O joy! Eindelijk eens iets anders naast Adium! Niet dat ik Adium slecht vind, maar ik vind die lelijke eend gewoon niet bepaald aantrekkelijk. Dus even downloaden en installeren op mijn ibookje… Dreds! Dat spul lijkt niet te werken! Even kijken op de site en wat lezen we daar? “Only on mac intel!” Dang! Geen PPC versie! Groot gemis!

‘t Is dat het nog maar versie 0.1 is. Ik vermoed dat er wel een goeie ziel zal zijn die eens de tijd zal nemen om binaries voor PPC bijeen te compileren. ‘t Is natuurlijk dat PPC een uitstervend ras is en dat het misschien niet de moeite lijkt, maar aangezien er nog veel mensen over PPC macs beschikken… Afijn, zucht.

Pijnlijk vroeg

Gepost op door Matthias

Ugh! Om 6 uur opstaan en herinneren dat ik *eigenlijk* om 9u30 pas vergadering hebt in Gent en dat ik dus he-le-maal niet zo vroeg had moeten opstaan om een trein te halen richting Antwerpen is… pijnlijk!

Gelukkig doen een paar kommen koffie wonderen zo vroeg op de morgen en heb ik nu de tijd om rustig nog een aantal dingen te bekijken.

Just abuse me

Gepost op door Matthias

Hm. Het ei op mijn kin blijkt een flinke blauwe plek te zijn. Bovendien blijk ik op mijn voorhoofd ook een pijnlijke plek te hebben. Alsof ik ergens serieus ben tegenaan gelopen. Ik kan mij nochtans met geen mogelijkheid herinneren dat ik mijn hoofd ergens tegenaan heb gestoten. En neen, de laatste weken ben ik zeker niet mijn boekje te buiten gegaan dat ik ‘s morgens wakker word zonder te weten wat ik de avond daarvoor heb uitgespookt.

Bizar.

En ‘t is nog geen Pasen!

Gepost op door Matthias

Tiens. Vanmorgen merkte ik dat ik rondloop met een ei op mijn kin. U weet wel, zo’n harde, pijnlijke bol waar het vlees onder de huid hoogstwaarschijnlijk aan het ontsteken en aan het tegen trekken is. Niet fijn.

Op dit moment heb ik de indruk dat het ei in omvang sinds vanmorgen niet meer gegroeid is, maar ook niet afgenomen. ‘t Is geen puist of zweertje dat je duidelijk aan het oppervlak ziet. Daarvoor zit het te diep. Het enige wat het ei van zijn aanwezigheid verraadt is een lichtroze plek en zo’n doffe kloppende pijn als ik er tegen duw. Veel valt er wel niet aan te doen vermoed ik.

Afwachten wat het morgen wordt en hopen dat het niet verder groeit…