Comma Rocks

Gepost op

Van de nood maakten we een deugd en dus trock ik gisteren richting closing night van Comma Rocks 2010.  Namen de handschoen op gisterenavond: Roan Inish, Maria isn’t a virgin anymore en Some say yes, some do less.

De verslaggever van Moon Art Gallery geeft over de hele lengte mijn mening weer: een gigantisch geslaagde avond met oude bekenden in hun betere doen, en stevig gitaarwerk. Niet voor de gevoelige oortjes!

Roan Inish

Gelukkig Pasen

Gepost op

Ik vind deze toch wel vrij toepasselijk op deze Paaszondag: Mogwai – Mogwai Fear Satan.

Overigens ben ik verslingerd aan La Blogotheque. ‘t Is geen nieuwe site, maar, mensen, wat een kwaliteit! Van tijd steken er grote namen tussen zoals Tom Jones en Sigur Ros die volledig unplugged totall loss gaan. En je vindt er vooral heel wat jonge, onbekende wolven terug. Vroeger gooiden ze hun clipjes al eens op YouTube maar sinds een tijdje hebben ze geruild voor Vimeo. Goeie keuze! Want in HD is het dubbel genieten!

Aangeschaft

Gepost op

Heb ik vanmiddag in de Fnac aangeschaft:

  • Elbow – The Seldom Seen Kid Omdat ik toch wel een fan van hen ben geworden.
  • Freelancen voor Dummies Klinkt een beetje onzinnig maar blijkt, na cursorische lezing, toch flink wat interessant materiaal te bevatten.

Met dank aan Tom en Veerle voor de onverwachte cadeaubon.

Stand by me

Gepost op

Hier had ik even nood aan! Dit liedje maakte net mijn dag goed. Dit is een versie gebracht door straatmuzikanten van over de hele wereld en werd opgenomen met nauwelijks meer dan een laptop en een paar microfoons. Ondertussen is er een hele internetbeweging uit opgestaan: Playing for change! Ze hebben zo al zeven opnames gemaakt.

Dank je Dries!

Jammen

Gepost op

Ik denk niet dat ik zonder muziek kan. Ik loop altijd wel met mijn iPod rond en als ik mijn hoofdtelefoon op heb, dan zit ik in mijn eigen muzikale cocon. Muziek is mijn ding. Meer zelfs, in een grijs verleden heb ik nog piano en een pak andere instrumenten gespeeld. Heerlijk was dat.

Zoals dat gaat stopte de muziek toen ik naar de universiteit trok. Andere prioriteiten en zo. De afgelopen jaren heb ik nauwelijks nog achter het klavier gezeten. Ergens mis ik dat ook wel. Maar laat ik dat gemis tot nog toe nog nooit zo sterk hebben gevoeld als afgelopen vrijdagavond.

De Comma organiseert regelmatig jamsessions: gooi een paar instrumenten op het podium – of breng ze zelf mee – en laat wie zin heeft improviseren. De usual suspects deden alvast hun ding op hun gitaren en drum. Er stond ook een keyboard redelijk eenzaam te wezen. Ik moest mezelf wat overwinnen. Zou ik? Doe ik het? Kan ik het nog? Zit het er nog in? Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en de laatste 20 minuten stond ook ik op het podium lekker mee te jammen. Het klonk volgens mij nergens naar maar daar stoorde niemand zich echt aan. Ik hoorde ook niet echt wat ik deed omdat de frontmonitor nogal stil stond.

Misschien moet ik toch maar eens wat meer tijd maken om terug een instrument vast te pakken? Gisteren liet ik alvast Bart Peeters’ Grote Gitaarboek der Lage Landen door mijn handen glijden… Al was het maar dat een dag slechts 24 uur telt.

Midijayski

Gepost op

Gisteren sloten de mannen van Midijayski het jaarlijkse door Het Entrepot georganiseerde Vama Veche festival af.

Al wie fan is van midipersiflages van jaren ’80 en ’90 hits , men reppe zich naar hun MySpace pagina. Live zijn het trouwens ware podiumbeesten. Te tam om recht te staan dus werden er halverwege stoelen het podium gesleurd. En met een Vedett in de hand, twee laptops en een mengpaneeltje gingen ze er stevig tegen aan.

Vama Veche 2008

Bad ass

Gepost op

Normaal probeer ik te wachten met het posten van filmpjes tot het weekend. Kwestie van de YouTube verslaving wat te beheersen en dat het hier geen tubelog wordt. Maar dit clipje ga ik jullie niet onthouden: Elbow – Grounds for divorce. The very definition of bad ass.

Ze kwamen deze week trouwens binnen in de afrekening met het stroperige A day like this. Waarvan het clipje er ook wel best mag zijn overigens.

Muziekskens

Gepost op

Vandaag ben ik even de Fnac in Leuven binnengelopen. Mijn ex-collega’s ben ik zeer erkentelijk dat ze mij een pak cadeaubons hebben meegegeven. En wachten tot na Werchter bleek ideaal om die te verzilveren. Met volgende schijfjes stond ik terug buiten:

  • Sweet Coffee – Perfect Storm. Ik kende ze al van het vele wilfen op YouTube. U kent ze dan weer van hun hitje What’s up with that. Ik vind ze alvast heerlijk stylish elektro/lounge maken. Ideaal om te relaxen terwijl ik op de trein mijn feeds zit te lezen of te hacken.
  • Mika – Life in Cartoon Motion. Na Rock Werchter was ik het mezelf wel verplicht. Ik heb graag eens lichtvoetige, kitscherige muziek. Daar wordt een mens vrolijk van.
  • Radiohead – Best Of. Oké, een verzamelplaat. Of beter, anthology bestaande uit twee cd’s. Ook hier zit Werchter voor iets tussen. De eerste keer kon ik ze absoluut niet uitstaan. Deze keer vond ik ze best wel pruimen. Ik heb er zowaar van genoten. Bovendien vind ik Nude, dat momenteel in de Afrekening staat, eigenlijk onwaarschijnlijk mooi.

O ja. Over muziekskens gesproken. Wie kent deze nog niet: via iTunes kan je perfect podcasts binnenhalen. Dat zijn downloadbare radioprogramma’s als het ware. Via de iTunes store kan je browsen door tal van weeklijkse of dagelijkse shows. Als je je iTunes opstart, worden de nieuwe afleveringen automatisch binnengehaald. Uiteraard kan je ze dan op je iPod zetten om ze onderweg te beluisteren. Dit zijn de podcasts waar ik zo tegenwoordig naar luister.

Wie heeft er nog podtips eigenlijk? Ik ben voornamelijk op zoek naar podcasts om zo nieuwe muziekskens te leren kennen.

Van festivalleken doen II

Gepost op

Het was weer fantastisch, Rock Werchter 2008. Ondanks de occasionele regenbui toch ook veel zon en natuurlijk veel goeie groepen gezien. Meest sfeervolle momenten:

  • Meebrullen met Mika in de gietende regen
  • Ricky Wilson van Kaiser Chiefs die letterlijk in de trussen van het podium ging klimmen… en onderweg zijn micro liet vallen.
  • Diezelfde Ricky Wilson die tamboerijn kwam spelen bij feestbeest Mark Ronson terwijl die laatste de Kaisers coverde. En natuurlijk vice versa.
  • Duffy in een hoogst uitdagende oufit.
  • Een pikante Lenny Kravitz die we ei zo na net niet hadden kunnen aanraken.
  • Een magisch Radiohead
  • Het feeërieke Sigur Ros.
  • Een heersend dEUS. Compleet met kinderkoor.
  • De peuters die mama Anouk op het podium vergezelden.
  • Underworld die opkwam met een “Sorry for the delay but something important was broken.”
  • Een uitermate – excuses maar dat is mijn perceptie – slaapverwekkende Neil Young.
  • Een irritante Moby
  • Pete Doherty die ter elfder ure afzegde wegens “problemen met de wet.”
  • Air Traffic die daardoor een herkansing kreeg.
  • Een onverwacht teveel aan gratis drankbonnen waar we geconfronteerd mee werden.
  • Onverwacht schappelijke prijzen op de wei (een stevige vis met friet voor 6 euro is écht voedzaam en waar voor je geld)
  • De niet te vreten quessidilla met kaassaus.
  • Magnum ijsjes FTW!!
  • De ochtendlijke wetenschap om koffie te proberen maken bij het ontbijt. Jammer dat ik per abuis deca mee had.
  • De vliegtuigladingen Britten en vooral Amerikanen die Werchter hebben ontdekt.
  • … en die zich verwonderden over ons kriekenbier.
  • Botten met bloemetjesmotiefjes.
  • Zelfs als de meisjes in kwestie in bikini rondstruinen.
  • De foute blauwe cowboyhoedjes die KBC niet kwijt kreeg maar wel ideaal waren tegen regenweer.
  • Iedereen die massaal de optredens met GSM of pocketcam probeerde te filmen.
  • De kerels die volhardden in de boosheid door bij elk optreden ballons in de marquee los te laten.
  • De bij bosjes flauwvallende tienermeisjes.
  • De luxetoiletten compleet met chasse aan de main stage.
  • De bijhorende toiletmeisjes, compleet met rol in de aanslag.
  • Oordopjes als onmisbaar attribuut.
  • Discobar Galaxy elke avond in de Stella stand.
  • Not in the least: het gezelschap! Dank je B., Eline en L.
  • En nog zoveel meer…

En natuurlijk ook: relax, take it easy!!

Rock Werchter 2008

Van festivalleken doen

Gepost op

Over een paar uurtjes trek ik eerst naar Wetteren om vandaaruit morgen naar Werchter te sporen. Jaja, de jaarlijkse hoogmis van de mainstream muziek. ‘t Is alweer twee jaar geleden dat ik nog geweest ben.

Dingen die ik graag wil zien: Ben Folds, Duffy, Zita Swoon, Digitalism, The Hives, Editors, Kate Nash, KT Tunstall, Sigur Ros, Radiohead, The Racounteurs, Kaiser Chiefs, Underworld en dEUS. En natuurlijk de dingen die ik nog niet zo goed ken. Ik ben iemand die niet snel een onbekende plaat op zal leggen. Festivals zijn voor mij dus ideaal om nieuwe muziekskens te leren kennen voor het komende jaar.

U zal het dus nog een paar dagen langer zonder mij moeten stellen…

Viva la vida!

Gepost op

Ondertussen heb ik de laatste boreling van Chris Martin, Guy Berryman, Will Champion en Jonny Buckland in mijn bezit. Ik ben nu volop bezig ze gretig in mijn iTunes te laten slurpen. Ondertussen is het wachten op de eerste clips. Violet Hill vind ik op zich wel een oké nummer, maar deze Viva La Vida mag er ook wel zijn. Ook al is het een covertje…!

Red Rock Rally

Gepost op

Ook ik was op Red Rock Rally 2008. Uiteraard voor Bruggelink waar uw alras een verslag mag verwachten. Uiteraard had ik mijn camera bij en het geluk om een perskaart met frontstage access te krijgen (met dank aan Bjorn!). Aangezien ik met een ruime oogst ben terug thuis gekomen heb ik nog niet veel kunnen verwerken. Hier alvast een willekeurige selectie:

Red Rock Rally

Meer van dattum bij Maarten!

De mannen van Coldplay waren even aan herbronning toe. In Zuid-Amerika blijkbaar. Het nieuwe langspeler zal Viva La Vida heten. Na de latin cover van Clocks hield ik even mijn hart vast. Maar met de pre-release van Violet Hill weten ze toch flink wat twijfel weg te nemen. Downloaden die hap! (1)

Gitaarheld

Gepost op

Soms had ik gewild dat ik gitaar kon spelen. Ik zou dan een elektrische nemen. En ik zou op een podium willen staan. In een donkere, warme zaal die zindert van spanning en verwachting. Met kleurrijke spots die mij en mijn bandmaten in het licht laten baden.

Ik zou dan kijken naar de bassist en een blik van verstandhouding uitwisselen. Even laten begaan. En dan in opperste concentratie, als een wilde furie de klanken uit de snaren trekken.

Ik zou de ene riff na de andere door de versterkers de zaal willen injagen. Ik zou baden in het zweet en zweven op de drumsolo. Ik zou het publiek willen geven waarvoor het gekomen is en meer.

En als de laatste noot is gevallen, dan zou ik mij leeg en voldaan tegelijk voelen. Ik zou zonder omkijken de backstage instappen. En tussen razende roadies die al bezig zijn met de opbouw voor de volgende act, zou ik het koele water van een fles die op me stond te wachten, over mijn gezicht en lijf gieten. Om zo de laatste echo’s weg te wassen.

Als een echte gitaarheld…

Steak number 8

Gepost op

Piepjong zijn ze, de gastjes van Steak Number 8. En dan Humo’s Rock Rally winnen. Met de vingers in de neusgaten. Je moet het maar doen.

In November wonnen ze nog Westtalent. De provinciale rockrally van West-Vlaanderen. De finale vond plaats bij ons in het jeugdhuis en ik heb toen een pak foto’s geschoten. Ze waren niet écht mijn favoriet, maar ik eerlijkheidshalve moet ik er bij zeggen dat ze wel best wel entertainend waren. Zowel on stage als backstage.

Ik laat jullie nog even meegenieten van de foto’s in mijn Flickr set…

Steak no 8

Straf! Proficiat gasten!